Nuair a théann Caoimhín chun cónaithe sa mhainistir, bíonn cumha air i ndiaidh a mhuintire agus an domhain taobh amuigh. Lá amháin, síneann sé a dhá lámh amach an fhuinneog agus déanann lon dubh agus céirseach nead iontu. In ainneoin pianta agus tuirse, fanann Caoimhín ansin go foighneach go mbíonn na lonta dubha óga réidh leis an nead a fhágáil agus tabhairt faoin domhan mór.

Athinsint álainn shéimh ó pheann David Almond ar scéal ársa Éireannach.